The rule of 42

Beter beleggen dan de bank (Bbddb) is in 2017 gestart met haar activiteiten. Aanleiding was de verschijning van het boek. Sindsdien ontdekken steeds meer beleggers de methodiek van “investeren (i.p.v. beleggen) voor inkomen”. Toch is onze ervaring dat nog het steeds moeite kost om mensen ervan te overtuigen deze aanpak eens te proberen. Bij beleggen denken Nederlanders en Belgen steevast maar aan één ding: beleggen doe je alleen voor koerswinst.

Dat uitgangspunt blijft hardnekkig, ook in de pers en ook bij verreweg de meeste financiële specialisten/instellingen. Immers, de gevestigde orde is niet gericht op deze methodiek en is er zelfs onbekend mee. Ook de meeste Financieel Planners besteden er helaas weinig aandacht aan terwijl het voor veel van hun klanten een alternatief kan zijn.

Onbekend maakt onbemind zullen we maar zeggen.

Misschien heb je deze ervaring zelf ook wel, wanneer je aan anderen wilt uitleggen hoe jij belegt voor passief inkomen uit je beleggingsportefeuille i.p.v. voor koerswinst. Als Income-belegger merk je steeds dat men niet begrijpt wat je bedoelt.

Je kunt tegen iemand zeggen: “Ik investeer vooral om continu dividend te ontvangen.”

Veel mensen weten echter nauwelijks wat dividend is, of ze gaan ervan uit dat je simpelweg aandelen van Coca/Pepsi-Cola koopt met een dividendrendement van slechts 1,5- 2% per jaar. Hoe gaat dat je op de lange termijn helpen, is dan de logische gedachte. De toon is gezet en de vooroordelen blijven hardnekkig.

Maar de werkelijkheid is heel anders.

Voordat we het boek publiceerde waren we alleen maar bezig om “het verhaal te vertellen”.

Dat werkte wel, maar toch beperkt. Het kwartje valt niet zo snel. Na de verschijning van het boek hebben we in de loop der tijd ervaren op welke wijze de methodiek duidelijker over het voetlicht is te krijgen. Daarbij hebben we ook geconstateerd dat income-beleggen mensen verder kan helpen aan de hand van een aantal “regels”. Natuurlijk is een Voorbeeldportefeuille een eerste hulpmiddel. De meeste mensen willen immers niet veel tijd besteden aan het zoeken naar fondsen. Maar er is meer.

Regel 1: maak een plan en hou je eraan
Beleg consequent een deel van jouw verdiende inkomen en herbeleg het dividend. Heb je eenmaal een portefeuillewaarde van een ton bereikt dan begint een beleggingsportefeuille substantieel dividendrendement te genereren. Bij een rendement van 10% zo’n 800 euro per maand. En als je consequent blijft herbeleggen, wordt het steeds minder nodig om “inkomsten uit werk” te gebruiken om je portefeuille verder te laten groeien. Het vereist wel discipline, misschien minder uitgeven maar “you gotta do it”.

Regel 2: Spreiding in aantal, rule of 42
De belangrijkste regel bij beleggen is spreiding. Dat geldt voor alle beleggingsvormen maar zeker ook voor income-beleggen. Niet al je eieren in één mandje dus. Amerikanen hebben daarvoor natuurlijk weer een formule bedacht, die je veel tegenkomt, de “Rule of 42”.

Volgens deze formule, moet je ten minste 42 aandelen bezitten, die elk twee procent van je portefeuille uitmaken; dat is 84 procent. Zestien procent blijft dan over voor andere beleggingsmogelijkheden.

De theorie is dat met 42 fondsen de individuele volatiliteit van fondsen in je portefeuille geen significant nadelig effect zal hebben op de portefeuille als geheel. Verder houdt deze benadering in dat je een spreiding aanbrengt over verschillende sectoren en soorten aandelen zodat veranderende marktomstandigheden minder invloed hebben.

Wanneer je inkomsten uit een brede beleggingsportefeuille haalt, heb je meer controle. Je kunt een stootje hebben wanneer zich onverwachte (financiële) gebeurtenissen voordoen.

Hoe meer aandelen je bezit, hoe lager het risico voor je portefeuille als geheel. Er zal zich namelijk, met enige regelmaat, een fonds in jouw portefeuille bevinden dat plotseling onderuit gaat, al of niet tijdelijk. Dat voel je dan nauwelijks.

De regel van 42 werkt natuurlijk niet zo nauw; je kunt mikken op ongeveer 40-50 aandelen om een optimale diversificatie en spreiding te bereiken.

Bij 42 aandelen zal één fonds ongeveer 2,4% van de portefeuille uitmaken. Het kan ook zijn dat je sommige posities op 3% en andere op 1,5% hebt. Natuurlijk hoeft 42 ook niet het maximum zijn. Als je 50, 70 of 100 fondsen wilt, is dat ook prima.

Maar ca 40-50 fondsen is wel veel overzichtelijker.

Regel 3: spreiding in soort fondsen
Diversificatie van een portefeuille gaat niet alleen over het aantal fondsen.

Het betekent eveneens dat je moet diversifiëren in fondstypen.

Je bent niet echt gediversifieerd als je bijvoorbeeld alleen REIT’s bezit. In ons geval zou je moeten je diversifiëren naar alle fondstypen (Prefs, Bonds, REIT’s, BDC’s) en eventueel andere dividend-betalende fondsen. Immers, fondsen en fondstypen presteren verschillend onder verschillende marktomstandigheden. Op deze wijze spreid je ook vanzelf in verschillende marktsegmenten.

Conclusie

Als Income-belegger moet je dus je eigen inkomsten managen. Dat hoeft niet veel tijd te kosten. Maar je kunt er ook niet alleen passief mee omgaan, ondanks dat we zo veel mogelijk kiezen voor een “Buy en Hold” benadering.

Als income-belegger heb je een andere benadering/visie dan als koerswinst-beleggers, die veel meer handelen. Het feit dat je een andere methodiek gebruikt is niet persé beter, wel anders. Velen ervaren dividendbeleggen als plezieriger, omdat er continu dividend binnen komt. Daarnaast zijn koersdalingen niet altijd problematisch omdat je dan goedkoper instapt met een hoger dividendrendement. Maar, wanneer je grote klappers wilt maken is de kans bij gewoon beleggen waarschijnlijk groter, maar er zit ook een gokelement in. Als je kiest voor rust, dan is income-beleggen een alternatief.

Zoals gezegd, het kost tijd om deze methodiek over het voetlicht te krijgen. Misschien heb je dat zelf ook wel eens ervaren; mensen geloven je niet (onmiddellijk).